در انتهای رنج هایم امشب تمام میشوم

روزنه ای نیست برای افتابی شدن

سایه هایم را پس دهید من از افتاب افتاده ام

هی پرسه  میزنم در خودم

چیزی نمیبینم

رویاهای من به خواب رفته اند

باز در چهره خاموش باران

انعکاس تصویر تو افتاده است

دیگر نبضم با غرور نمی زند

درو دیوار بیکار مرا ول نمیکنن

نقطه نقطه اب میشوم

و باز هم در تصرف چشمانت بی نصیب می مانم

....